प्रेयसीला थरथरणार्या हाताने गुलाबाचे फुल देणारा प्रियकर
जेव्हा तिला सांगतो की,'माझ तुझ्यावर प्रेम आहे'...
त्यावेळी सर्व जग त्यांच्यासाठी थांबतं..क्षणभर थबकतं,
तिचा होकार ऐकण्यासाठी उत्सुकतेने कान टवकारतं
आणि तिच्या त्या लाजून लाल झालेल्या
गालांना लपवत ती होकार देते,
त्या सोनेरी क्षणी....
तेही गालातल्या गालात हसतं,
प्रियकराच्या आनंदात सामील होतं
हळूच स्वतःच्याही भूतकाळात हरवतं
कुणीतरी आपल्या साठी आहे...अन
आपण कुणासाठी तरी आहोत...
ही भावनाच फार सुंदर आहे...
खोटं वाटतं तर ,
समुद्राकडे धाव घेणार्या नदीला विचारा
ढगातून थेट जमिनी कडे स्वतःला
झोकून देणार्या जलबिंदूंना विचारा
अगदीच नाही तर सूर्याला फक्त बघण्यासाठी
मान वेळावणार्या सूर्यफुलाला विचारा
कुणीही कुणावरही प्रेम करू नका...
पण जेव्हा कराल आवेगाने प्रेम करा
बेधुंद प्रेम करा
skip to main |
skip to sidebar
रात्रचं ती देखणी होती
चांदण्यात उभी सजणी होती
भिरभीर वारा कुठूनसा आला
मनात काहूर उठवून गेला
आज ती आठवते
मनात एक आठवण असते
तिचा तो मुखडा
जणू चंद्राचाच गोजिरवाणा तुकडा
काळजात ती अन फक्त तीच असते
स्वप्नात ती येते अनं विचारते हळूच,
"माझी आठवण येते का रे अजून "
आणि मी म्हणतो, "आठवण फक्त त्यांचीच,
ज्याना विसरलो होतो"
तू तर माझे जीवन व्यापून आहेस
मी कधी तुझ्याजवळ येऊ शकलो नाही म्हणून काय झालं ?
तुला कधी माझं प्रेम समजावू शकलो नाही म्हणून काय झालं?
तू फक्त तूच होतीस
अनं माझे विश्व व्यापून होतीस
माझ्या हृदयाची एकमेव सम्राज्ञीच तू होतीस
तुझं बोलणं, नखरेल हसणं
निळ्या डोळ्यांनी खट्याळपणे पाहणं
सारचं विलोभनीय होतं
मला दिवानं केलं होतं
तुझ्या अदांनी
तुला खळखळून हसताना पाहिलं की
हिर्यामोत्यांची बरसात झाल्यासारखं वाटायचं...,
.... वाटायचं हि तर स्वर्गाची अप्सरा,
या पृथ्वीवर कशी काय आली?
बहुतेक काही तरी चूकचं केली विधात्यानं,
तुझं सौंदर्य खरचं दैवी होतं, केवल दैवी...
तुझ्यासारख्या भाग्यवंतांनाच ते लाभतं
नव्हे तूच केवळ एकमेव भाग्यवंत होतीस......
... आज... या क्षणी कुठे असशील?
काय करत असशील?
मात्र आज हि वाटतं
आजही तू तशीच असशील...
ओठांवरले स्मित कोवळे
गालांवरती लाली
हळूच हसली
हसून लाजली ॥१॥
सहेतुक नजरेने
जेव्हा तिने पाहिले
हृदयाचे त्याच्या तिथेच
पाणी पाणी झाले ॥२॥
गुलाबाच्या धुंद सुवासाने
मोहरली दोघांची मने
या प्रेमाला साक्ष होती
गुलमोहराची वने ॥३॥
पण या प्रेमाला
दॄष्ट कुणाची लागली
त्याला कऴे ना
ही अशी का वागली ॥४॥
मात्र त्याला माहित होते
तोंडावरती म्हणते 'नालायक नीच'
शब्द धरले अड़वून
पुढचे"मनात मात्र ' मीच ' " ॥५॥
नमस्कार,मी रोहित विनायक खरोटे. मी तुम्हा सर्वांचे येथे स्वागत करतो.
Facebook Badge
हृदयसम्राज्ञी
रात्रचं ती देखणी होती
चांदण्यात उभी सजणी होती
भिरभीर वारा कुठूनसा आला
मनात काहूर उठवून गेला
आज ती आठवते
मनात एक आठवण असते
तिचा तो मुखडा
जणू चंद्राचाच गोजिरवाणा तुकडा
काळजात ती अन फक्त तीच असते
स्वप्नात ती येते अनं विचारते हळूच,
"माझी आठवण येते का रे अजून "
आणि मी म्हणतो, "आठवण फक्त त्यांचीच,
ज्याना विसरलो होतो"
तू तर माझे जीवन व्यापून आहेस
मी कधी तुझ्याजवळ येऊ शकलो नाही म्हणून काय झालं ?
तुला कधी माझं प्रेम समजावू शकलो नाही म्हणून काय झालं?
तू फक्त तूच होतीस
अनं माझे विश्व व्यापून होतीस
माझ्या हृदयाची एकमेव सम्राज्ञीच तू होतीस
तुझं बोलणं, नखरेल हसणं
निळ्या डोळ्यांनी खट्याळपणे पाहणं
सारचं विलोभनीय होतं
मला दिवानं केलं होतं
तुझ्या अदांनी
तुला खळखळून हसताना पाहिलं की
हिर्यामोत्यांची बरसात झाल्यासारखं वाटायचं...,
.... वाटायचं हि तर स्वर्गाची अप्सरा,
या पृथ्वीवर कशी काय आली?
बहुतेक काही तरी चूकचं केली विधात्यानं,
तुझं सौंदर्य खरचं दैवी होतं, केवल दैवी...
तुझ्यासारख्या भाग्यवंतांनाच ते लाभतं
नव्हे तूच केवळ एकमेव भाग्यवंत होतीस......
... आज... या क्षणी कुठे असशील?
काय करत असशील?
मात्र आज हि वाटतं
आजही तू तशीच असशील...
॥॥ मनात मात्र ' मीच ' ॥॥
ओठांवरले स्मित कोवळे
गालांवरती लाली
हळूच हसली
हसून लाजली ॥१॥
सहेतुक नजरेने
जेव्हा तिने पाहिले
हृदयाचे त्याच्या तिथेच
पाणी पाणी झाले ॥२॥
गुलाबाच्या धुंद सुवासाने
मोहरली दोघांची मने
या प्रेमाला साक्ष होती
गुलमोहराची वने ॥३॥
पण या प्रेमाला
दॄष्ट कुणाची लागली
त्याला कऴे ना
ही अशी का वागली ॥४॥
मात्र त्याला माहित होते
तोंडावरती म्हणते 'नालायक नीच'
शब्द धरले अड़वून
पुढचे"मनात मात्र ' मीच ' " ॥५॥
माझी भरतभूमी
पवित्र देश ,भारत देश
तूच रे भाग्यशाली
तुझ्या सुपुत्रांनी रेखिली
प्राक्तन रेषा तुझ्या भाळी
दुशाचे वाहती धबधबे
हिरवे हिरवे तृणांचे
पसरून गालिचे
करी स्वागत अभ्यागताचे
रक्षणार्थ खंबीर हा
हिमालय अन हिशीखारे
करी समृद्ध ही भरतभूमी
अडवून उत्तरेचे वारे
तट लाभे तुलाच मोठा
देई व्यापार संधी मोठी
देशोसेधीचे राजवाडे येथ
माथे तव चरणी टेकती
जवान ही ते धन्य थोर
प्राण करती देशार्पण
जगतावर राज्य करण्या
तुझी रे ही निर्मिती
रूप तुझे हे सुंदर इतके
अन हवीहवीशी माती
सृष्टीकर्ताही तुज पाहुनी
पुनःपुन्हा जन्म इथे घेती
तुझे सुपुत्र नाहीत मागे
करतील अग्रेसर तुजला
नसेल कुणाला पण ही
खात्री आहे मजला
तूच रे भाग्यशाली
तुझ्या सुपुत्रांनी रेखिली
प्राक्तन रेषा तुझ्या भाळी
दुशाचे वाहती धबधबे
हिरवे हिरवे तृणांचे
पसरून गालिचे
करी स्वागत अभ्यागताचे
रक्षणार्थ खंबीर हा
हिमालय अन हिशीखारे
करी समृद्ध ही भरतभूमी
अडवून उत्तरेचे वारे
तट लाभे तुलाच मोठा
देई व्यापार संधी मोठी
देशोसेधीचे राजवाडे येथ
माथे तव चरणी टेकती
जवान ही ते धन्य थोर
प्राण करती देशार्पण
जगतावर राज्य करण्या
तुझी रे ही निर्मिती
रूप तुझे हे सुंदर इतके
अन हवीहवीशी माती
सृष्टीकर्ताही तुज पाहुनी
पुनःपुन्हा जन्म इथे घेती
तुझे सुपुत्र नाहीत मागे
करतील अग्रेसर तुजला
नसेल कुणाला पण ही
खात्री आहे मजला
Blog Archive
About Me
- Lovable RohiT...
- RoCkiNN mUmbaiii - City oF 7 Islands, MahaRasHtra - ForWaRd State Of InDiA-, India
- दोस्त हो दुनियेस धोका मेलो तरी आम्ही दिला येउनही नरकात,पत्ता कैलासचा आम्ही दिला
Posts
.jpg)
.jpg)
+copy.jpg)
